Hallooo vanuit Jogja, Yoghya, Yogyakarta

July 28, 2014

Hallooo vanuit Jogja, Yoghya, Yogyakarta

July 28, 2014

Estimated reading time: 16 minute(s)

De voorbije dagen heb ik niet stilgezeten. Wel integendeel!

En als je je nu afvraagt waarom deze post Jogja heet, dat is gewoon omdat Yogyakarta blijkbaar ook koosnaampjes heeft. Jogja, voor de vrienden dus.

Yogyakarta ligt in het midden van Java en telt ongeveer 375.000 inwoners. Yogya, de derde grote stad die wij bezoeken. Terwijl de moordende drukte van Jakarta en Bandung een behoorlijk beklemmend gevoel op mij hebben achtergelaten, en Yogya ook niet bepaald een feest is voor de longen als het op uitlaatgassen aankomt, voelt het toch anders aan! Terwijl Jakarta het zakelijke epicentrum is van Java, heeft Yogya meer ziel. Daarbij valt me ook op dat alles hier – letterlijk – kleurrijker is. Overal graffiti of tekeningen op de muur, kleurrijke reclameborden, bonte becaks (fietstaxis) … letterlijk een grote stad in álle geuren en kleuren, misschien omdat het een studentenstad is en studenten het leven nog door gekleurde brillenglazen zien? Het zijn die geuren en kleuren die indruk op ons maken. Zo wordt een vakantie onvergetelijk.

Yoghya is ook de stad van de hofcultuur. Het oude ommuurde centrum, het Kraton waar de sultan zijn onderkomen heeft. Nogal wat wijze oude mannen bewaken het paleis. Bewaken is eigenlijk rondleiden, weliswaar met bijhorend groot mes en hoedje met oren. Ze zijn oud en wijs want hun rondleiding is in onberispelijk, met veel haar op, Hollands, een overblijfsel van de koloniale tijd.
Terwijl het de afgelopen dagen behoorlijk bewolkt was, scheen vandaag de zon onverbiddelijk. De vuurbol gaf veel warmte en licht, maar niets in de vergelijking met de ogen van de mannen in de groep toen ze te horen kregen dat de sultan 32 vrouwen mag hebben.
Ach zo’n paleis is toch maar een paleis als je eenmaal de Borobudur hebt gezien. Want toen begon pas het echte memorabele van de dag.

Na een hoop gecommercialiseerde kraampjes, doemt er plots een prachtig mooie tempel op. De oogverblindende natuur er om heen fenomenaal! De Borobudur. Ooit een van de zeven wereldwonderen, nu nog Unesco erfgoed.

image

Het is een hele klim naar boven. De trappen zelf hebben ook immens hoge afmetingen. Vreemd voor zulke kleine mensjes. Maar, ook hier zit een verhaal achter. Terwijl je naar boven klimt, blijf je steeds naar de aarde kijken en er voeling mee houden. En deze gelukzak weet nu dat het echt waar is want de klim naar boven is absoluut de moeite waard, zo niet voor de tempel zelf, dan wel voor de spectaculaire vergezichten,

Borobudur is een reusachtige boeddhistische stoepa, gebouwd tussen 750 en 850 NC. De 9 platformen symboliseren de weg die je moet afleggen van het dagelijkse leven, het onderste platform, naar het Nirvana, het hoogste platform. Het basisplatform meet liefst 118 bij 118 meter.
De 6 onderste etages zijn rondomrond afgewerkt met schitterende bas-reliefs, panelen, meer dan 2500 in totaal, die verhalen over het dagelijkse en spirituele leven van meer dan 1000 jaar geleden. Op de 3 bovenste terrassen zitten 72 boeddha’s ingekapseld in kleinere stoepa’s. In totaal sieren meer dan 500 boeddhabeelden het impressionante bouwwerk.
Deze impressionante tempel is 1 van de mooiste door mensenhanden gecreeerde sites.
Op de bovenste drie verdiepingen zijn 72 kleine stoepa’s, een soort omgekeerde klok. Volgens het lokale bijgeloof krijgt de persoon die door de gaten van de stoepa het Boeddhabeeld kan aanraken, het eeuwige geluk. Bij nader inzien heel sadistisch, want ze staan hoog en je mag nergens op gaan staan en de Indonesische mensen zijn te klein om er bij te kunnen.
Gelukkig ben ik geen kleintje en dus heb ik zo’n Boeddha een paar lieve aaikes kunnen geven. Was het niet omdat ik in geluk, gelukkig zijn, geloof, dan om Anke die foto’s van mij bleef maken.

Java blijft verbazen. Nu ik dacht, het kan niet meer beter, kwam een bezoek aan een dorpje in het platteland.
Om er te geraken kregen we als ‘taksis’: paard en kar. Al een belevenis op zich, zeker zolang je nog op een drafje tussen al dat gewriemel van scooters en auto’s loopt. Het leven langs de straat het blijft verwonderen.
Benzinestations zijn hier een kar met 50 bokalen van een liter. Ik stel me dan een boodschappenlijstje voor: melk, fruit, koffie en een bokaaltje benzine aub.
Het trottoir, je blijft je ogen uitkijken: kippen worden geslacht, offermandjes worden gemaakt, rijst gestampt, transgenders aan de verkeerslichten die als je hen geen geld geeft met een kroonkurk een kras op je auto maken, gewone mensen die helpen het verkeer te regelen en dan ‘ongezien’ een rupiahbiljet in de handen wordt gestopt door de gelukkige chauffeur die zich daardoor in de automassa kan wringen.

Het platteland dus: Schitterend! Beeld je in: links bananenbomen, rechts rijstvelden, daarachter palmbomen, daarachter bergen gehuld in nevel. We reden met paard en kar precies door een postkaart!
Het dorp op het platteland. Prachtig! Hoe contradictorisch het ook klinkt want armoe troef, maar de mensen zo lief en altijd lachend, het je altijd naar je zin willen maken. Bedelend opdat je een foto van ze zou maken. De indrukken zijn overweldigend.

‘s Avonds nog een bezoek aan een zilverfabriek gebracht. En ja, ik heb mezelf even verwend daar…. Een vrouw waardig dus. Maar ik heb ook mijn manneke gestaan hoor want afdingen was de boodschap, zo erg zelfs dat de verkoopster tot 2 keer toe naar de baas moest om te vragen of ze het kleinood wel aan die prijs mocht verkopen.

Vandaag vanaf 18u was ook het einde van de ramadan en als aanloop naar het Suikerfeest hoor je de Immans zingen, processies op straat, zingende kinderen… Mooi om dit mee te maken!

U wordt moe van al mijn activiteiten? Ik stilaan ook een beetje. Maar toch nog een volgende hectische dag want ik had zelfs geen tijd om mijn verhalen neer te schrijven.

Het mooie van een reis door Java is dat de schoonheid van het land zich stap voor stap aan je ontvouwt. Heerlijk, ondanks opstaan bij ochtendgloren en aan een moordend tempo het land ontdekken. En toch heb ik het me nog geen moment beklaagd.

About Me

Viv

Het gezicht achter ‘About me’ ben ik, Viv. Mijn dagelijkse bestaan vult zich als leerkracht in het middelbaar onderwijs, familie en vrienden. Ik heb 2 volwassen kinderen die nu hun eigen dromen en avonturen leven. Ìk heb ondertussen een koffer vol levenservaring en probeer mijn hart te volgen. Sinds een paar jaar hoort fotografie en schrijven tot mijn 'basisuitrusting'; de vertaalslag van innerlijk naar het dagelijks bestaan. Ik reis graag af naar andere oorden, waar ik fotografeer en wat woorden krabbel op mijn hart, waar ik dan een reisverhaal van brei. Ik deel mooie plekjes, belevenissen en persoonlijke momenten. Ik vertel verhalen recht uit mijn hart. Voor mij zijn mijn verhalen belangrijk als herinnering en hopelijk kunnen ze jou inspireren. Read More

Viv

SUBSCRIBE TO OUR MAILING LIST

Get the news right in your inbox!

POPULAR TOPICS

×
Copied!