Goodmorning Vietnam

July 26, 2015

Goodmorning Vietnam

July 26, 2015

Estimated reading time: 12 minute(s)

A new year, new travels ahead. Het reizigersbloed kruipt waar het niet gaan kan. En elke reden is goed om de koffers te pakken.

Na 15u reizen, plots 5u ouder, aangekomen bij een kleurrijke bevolking te midden van water en bergen. Mijn eerste kennismaking met Vietnam was er eentje waardoor mijn relativeringsvermogen werd aangescherpt op meerdere vlakken: de leefomstandigheden, de levensstandaard, de gewoontes, het tempo… Het kan ook helemaal anders. Tijd om mijn horizon een stukje te verbreden.

Het is hier warm en de luchtvochtigheid heel hoog. Zo hoog dat ik hoop, dat ondanks al het vakantie-eten, ik toch een paar kilootjes kan achterlaten. Maar ik klaag niet hoor want ondanks de warmte, hoop ik toch weer een hoop kippenvelmomentjes te beleven.

1 dag en 1 nacht in Hanoi, de hoofdstad met 8 miljoen inwoners en 3.500.000 brommers. De mondkapjes, denk je dan, een accessoire, maar ze hebben echt hun nut. Niet alleen voor de uitlaatgassen, maar de mensen hier willen zo blank mogelijk blijven.

Een Riksja Tour echt iets voor toeristen en toch… moet je het doen, al is het maar om je tussen het verkeer te begeven. Je weet niet wat je ziet, hoort en voelt. Zet je verstand maar op nul want anders denk je toch dat je aan een zelfmoordpoging bent begonnen. Tussen de kriebels, de verwondering en de bewondering van het verkeer, waarover later meer, kijk je je ogen uit naar al de mensen op en langs de straat.

Hanoi … Een ontzettend drukke stad waar je je kan vermaken in de 1000 winkels die er zijn in het oude gedeelte. In ‘The Old Quarter’ flaneren vrouwen met hun fruitmanden door de straatjes en proberen je alles te verkopen. Het leven speelt zich hier echt af op straat. Vrouwen die hun kookpotten en ingrediënten bij hebben, ploffen zich ergens neer en spreken mensen aan om iets bij hen te bestellen. De meeste mensen die dit doen zijn Vietnamezen. Dan worden de kleine stoeltjes uitgestald en voila, de maaltijd kan beginnen. De vaat wordt, uiteraard, ook langs de kant van de weg gedaan, terwijl een paar meter verder een peuter zijn behoefte doet. Ja hoor, langs de zelfde kant van de weg.
Vreemde gewaarwordingen, maar de verwondering maakt me wel duidelijk dat ik dit weer voor geld had willen missen.

Dag 2: een drietal uurtjes rijden van Hanoi, Mai Chau.

Mai Chau ligt in een vallei en is eigenlijk geen centrale plaats, maar een wereld van verschil met Hanoi. Minder toeristisch, wel brommers, de rijstvelden en het karstgebergte p r a c h t i g! Er hangt hier een rustige, relaxerende sfeer.

Mai Chau

De weergoden zijn ook van de partij! Temperaturen van plus 30 graden, vochtigheidsgraad 75% en dan plots, als je rustig ergens naar toe stapt, regen, en niet zo’n klein beetje ook. Met bakken tegelijk. Naast de zonnecrème, water, handgel en deet, horen paraplu en/of poncho standaard in je rugzak te zitten.

In de omgeving wonen verschillende bergvolkeren in op palen gebouwde huizen midden tussen de natuur en de rijstvelden. Ze leven nog op een zeer traditionele manier. Wij werden door een gezin uitgenodigd om iets te komen drinken. Schoenen uit, trap op en in kleermakerszit op de van bamboe gemaakte vloer. De vrouw des huizes zorgde voor een van bladeren gemaakte Can-wijn, te drinken met een bamboestokje. Meneer levert zijn bijdrage door rustig zijn bamboepijp te zitten roken.
In het dorp lopen sommige vrouwen nog rond in hun traditioneel geborduurde kleding. Ze willen zo graag hun borduursels verkopen. Een borduursel voor een foto. Als ik daar op in zou gaan zou ik een extra koffer moeten kopen om het spul mee naar huis te nemen.

‘s Avonds werden we meegetroond naar volksdansen van de White Thai. Simpele danspasjes en liedjes, dat was het eigenlijk. Ach, het hoort erbij,

Dag 3 in Mai Chau, een busrit van anderhalf uur naar Sa Linh. Helemaal geen toeristen, heerlijk authentiek en de wekelijkse Pa Co markt inclusief.
Bij een lokale familie werd er zowat aan speed dating gedaan. We hoorden namelijk dat hoe blanker en hoe dikker je bent, hoe mooier je ze vinden. Eentje in de groep konden we zo aan de man brengen. Ze was niet eens dik, wel nog een heel blank velleke. Volgens de gewoonte komt dan de man 3 jaar bij de vrouw inwonen om zich te bewijzen. Niet eens zo’n slechte deal. Weet je ineens wat voor vlees je in de kuip hebt.

Foto’s van de veelbelovende reis volgen zodra ik terug in Belgenland ben.

Wordt vervolgd.

About Me

Viv

Het gezicht achter ‘About me’ ben ik, Viv. Mijn dagelijkse bestaan vult zich als leerkracht in het middelbaar onderwijs, familie en vrienden. Ik heb 2 volwassen kinderen die nu hun eigen dromen en avonturen leven. Ìk heb ondertussen een koffer vol levenservaring en probeer mijn hart te volgen. Sinds een paar jaar hoort fotografie en schrijven tot mijn 'basisuitrusting'; de vertaalslag van innerlijk naar het dagelijks bestaan. Ik reis graag af naar andere oorden, waar ik fotografeer en wat woorden krabbel op mijn hart, waar ik dan een reisverhaal van brei. Ik deel mooie plekjes, belevenissen en persoonlijke momenten. Ik vertel verhalen recht uit mijn hart. Voor mij zijn mijn verhalen belangrijk als herinnering en hopelijk kunnen ze jou inspireren. Read More

Viv

SUBSCRIBE TO OUR MAILING LIST

Get the news right in your inbox!

POPULAR TOPICS

×
Copied!