Fiftysomething 2.0

April 29, 2017

Fiftysomething 2.0

April 29, 2017

Estimated reading time: 13 minute(s)

‘There comes a time in every woman’s life when we can no longer chase youth and we can’t run away from age – nobody can run that fast, especially in high heels.’

Ik weet het, het klinkt oppervlakkig. Maar, we leven nu eenmaal in een oppervlakkige wereld.
Er is niets romantischer dan het genot van het drinken van goed bewaarde oude wijn. Zien we een oldtimer dan staan we er ons met z’n allen op te vergapen. Vintage kleding is gegeerd. Alleen de vintage vrouw wordt bijna nooit geprezen.
Verwachtingen ontstaan op het moment dat we geboren worden. Er wordt verwacht dat we op een bepaalde tijd lopen en praten, dat we op een bepaalde leeftijd geletterdheid en rekenvaardigheid moeten beheersen. Er wordt verwacht dat we ons aanpassen aan de maatschappij, werk vinden, een partner vinden, een huis kopen en sparen voor ons pensioen. Onze wereld werd voor ons ontworpen en we passen zo goed mogelijk in de stroom. Jeugd is een struikelblok van groei en leren en de ruimte waar dromen en ambities worden aangewakkerd. Er wordt ons vaak verteld dat de wereld onze oester is.

Maar niemand heeft de zorgeloze 25-jarige vrouw vertelt dat ze in nog eens 25 jaar onzichtbaar zou zijn. Gevoelens van onzichtbaarheid worden doodgezwegen.
Onlangs las ik een post van een jonge blogster die er zich nogal aan ergerde dat ze ongewenst wordt nagefloten op straat. Het gaf haar een gevoel van een seksobject te zijn.
Er stond een reactie onder waarin werd gezegd dat jongere vrouwen niet zo boos moesten worden op de aandacht die ze krijgen omdat de dag zou komen dat ze helemaal niet meer zouden worden opgemerkt.

Door mijn jaren op de teller merk ik toch ook op dat bouwvakkers mij niet meer waarderend nafluiten. Dat auto’s niet meer spontaan stoppen als ik wil oversteken. Het onschuldige geflirt meer en meer achterwege blijft. Dat alles wat ik vroeger bijna normaal vond, of eerder, stiekem van genoot, nu wegvalt. Dat ondanks wat men mij heeft proberen wijsmaken, dat inhoud toch niet zo belangrijk is en er dus verbluffend weinig waardering overblijft. Het impliceert gewoon dat het beter was om gezien te worden in plaats van helemaal niet te zijn.

Hoe graag ik ook ‘de mannen’ uit deze hersenspinsels wilde houden, ik vrees dat het niet anders kan dan ze toch hun plaats geven. Ik durf te stellen dat voor het andere geslacht de vrouwelijke verpakking het verbale overtroeft, zeker bij een een eerste indruk. Een jonge vrouw heeft in deze beredenering dan sowieso een niet te onderschatten troef. ‘Dankzij’ de media wordt jong-zijn verheerlijkt. Oudere vrouwen worden daardoor ook steeds een beetje meer onzichtbaar. Ook in de aandacht van mannen. Het is alsof je aantrekkelijkheid verdampt. Mannen kijken over, langs en door je heen. Dat is niet leuk, dat is zelfs pijnlijk!

Niemand kan ontkennen dat met het ouder worden ook de gebreken komen. Natuurlijke veranderingen door tijd en zwaartekracht.
Mannen! Ja, jullie! Klagend dat vijftig worden suckt. Vergeet niet dat de meesten onder jullie, met uitzondering van dunne korte mannen met afnemende haarlijnen, het onrechtvaardige voordeel hebben van gracieuze veroudering. Ja hoor, de dubbele standaard werkt voor jullie. Bij vijftig worden jullie wel eens afgeschilderd als het rijpen van een goede fles wijn.
Ain’t no country for old women want de natuur heeft ons vrouwen ‘gezegend’ met het feit dat wij fysiek sneller verouderen dan mannen. Het wordt alsmaar moeilijker om de kilo’s niet in té grote lovehandles om te zetten en als ze er dan toch aan blijven kleven, ze er weer af te krijgen. Als wij de eerste rimpels zien verschijnen kunnen wij onszelf nog wijsmaken dat het lachrimpels zijn. Na een paar jaar kunnen we er gewoon niet meer omheen dat het gewoon rimpels zijn en worden er anti-agingproducten in huis gehaald. De eerste grijze haren trekken wij, in de beslotenheid van de badkamer, nog gewoon uit. Maar als het grijs zich in een versneld tempo begint te manifesteren en wij niet willen worden vergeleken met verlopen melk en worden verbannen naar de achterkant van de spreekwoordelijke koelkast, worden de kappersbezoeken duurder. In onze jonge jaren was een aantrekkelijke buitenkant genoeg voor aandacht, kansen en liefde. Maar als die buitenkant minder wordt, is het alle hens aan dek.

De vraag die nu in mij opkomt is ‘is het nu dan over?’ Of had die grande dame Coco Chanel gelijk met haar uitspraak ‘Je kunt mooi zijn op je 30ste, charmant op je 40ste, en onweerstaanbaar de rest van je leven’?

Wat maakt ons ‘in de rest van ons leven’ dan onweerstaanbaar?
Hoe kunnen wij vrouwen van 50plus zichtbaar blijven?
Ik lees het graag in de comments.

xoViv

Deze overpeinzingen worden vervolgd in een volgend deel.
Heb je het eerste deel gemist, kan je het hier lezen.
Deel 3 staat ook al online.

About Me

Viv

Het gezicht achter ‘About me’ ben ik, Viv. Mijn dagelijkse bestaan vult zich als leerkracht in het middelbaar onderwijs, familie en vrienden. Ik heb 2 volwassen kinderen die nu hun eigen dromen en avonturen leven. Ìk heb ondertussen een koffer vol levenservaring en probeer mijn hart te volgen. Sinds een paar jaar hoort fotografie en schrijven tot mijn 'basisuitrusting'; de vertaalslag van innerlijk naar het dagelijks bestaan. Ik reis graag af naar andere oorden, waar ik fotografeer en wat woorden krabbel op mijn hart, waar ik dan een reisverhaal van brei. Ik deel mooie plekjes, belevenissen en persoonlijke momenten. Ik vertel verhalen recht uit mijn hart. Voor mij zijn mijn verhalen belangrijk als herinnering en hopelijk kunnen ze jou inspireren. Read More

Viv

SUBSCRIBE TO OUR MAILING LIST

Get the news right in your inbox!

POPULAR TOPICS

×
Copied!