Fiftysomething 1.0

April 26, 2017

Fiftysomething 1.0

April 26, 2017

Estimated reading time: 10 minute(s)

Terwijl sommige vrouwen genieten van de vrijheid die hen door onopvallendheid geboden wordt, zijn anderen daarvoor niet in de wieg gelegd. Ik in elk geval niet.

De laatste keer dat een zogenaamde, deftig in pak zittende, ‘gentleman’ voor mij door een deur liep en deze in mijn gezicht liet dichtklappen, kon ik het niet nalaten er toch wel een opmerking over te geven. Het was iets in de lijn van ‘Ik weet zeker dat je het leuk zou vinden als iemand een deur in het gezicht van je moeder zou dichtslagen’. Een lege, ongeïnteresseerde, blik was zijn enige antwoord.
Ik kon toen alleen maar concluderen dat hij werd opgevoed door wolven; zijn moeder hem geen manieren heeft geleerd; hij nog een overlevende neanderthaler was.
Maar, deze badboy demonstreerde ook dat ik ‘onzichtbaar’ was. BAF!

Recent doe ik hier nogal wat bekentenissen. Bij deze, al is het schoorvoetend, de volgende, mijn leeftijd. Dankzij mijn goed werkende conserverende genen, was mijn leeftijd heel lang zowat mijn best bewaarde geheim. Het was leuk als men mij zomaar eventjes 5 tot 10 jaar jonger schatte. Ik liet het daar maar bij en wist telkens heel handig van onderwerp te veranderen want mijn veroudering riep, onbewust, heel wat weerstand bij mij op.
Mijn eerste confrontatie met dit besef van schaamtegevoel over mijn leeftijd, was toen ik bijna 50 werd en ik met mijn dochter ging shoppen. Heerlijk het gevoel dat heel wat hoofden zich in mijn richting draaiden. Alleen … ze keken niet naar mij. Hun ogen bewonderden mijn mooie, jonge dochter.
Ondanks dat ik erg trots ben op mijn dochter, moet ik toegeven dat er toch ook wel een kleine schokgolf over me heen spoelde. Een pagina was omgedraaid, een hoofdstuk afgesloten. Een verschuiving had plaatsgevonden.
Het verlies van iets.
Het verlies van kracht.
De kracht van zichtbaarheid.
De schok van onzichtbaarheid.
Slik.

Doet het er eigenlijk iets toe dat je je zichtbaarheid verliest als je wat ouder wordt?
Een dikke vette JA is mijn heel duidelijke antwoord want
het is belangrijk omdat het je zelfvertrouwen aantast;
het is belangrijk omdat we heel wat wijsheid hebben vergaard waar helemaal geen oog voor is;
het is belangrijk omdat zelfvertrouwen effect heeft op ons geluksgevoel;
het is belangrijk omdat ons gelukkig-zijn cruciaal is;
het is belangrijk omdat het me echt kwaad maakt.

Ik die altijd dacht dat ik mijn zichtbaarheid redelijk had behouden en die dacht dat ik de regels van het spel verstond, kreeg enkele weken geleden de harde realiteit, nog maar eens, in mijn gezicht gesmeten.
Terwijl ik aan één of andere paskamer netjes in de rij stond te wachten tot het mijn beurt was, walste een mevrouw mij voorbij en eiste, zonder boe of ba, de eerstvolgende lege paskamer op. Nu ben ik geen vrouw die de gewoonte heeft om gijzelaars te nemen (al moet ik toegeven dat ik dat toen toch echt even overwogen heb). Meestal ben ik een vrouw die dwazen eens meewarig zal aankijken en die onrechtvaardigheid zal terechtwijzen. Echter toen stond ik letterlijk én figuurlijk met mijn mond vol tanden. Heel ongebruikelijk voor mijn doen! Nochtans was ik netjes gekleed, zat mijn haar perfect, waren al mijn accessoires on top, was mijn make up om door een ringetje te halen … en toch … bleek ik ‘onzichtbaar’.
Misschien was deze mevrouw gewoon onbeschoft en hebben haar aan waanzin grenzende manieren van overmacht, mij gewoon onzichtbaar gemaakt. Het deed me nadenken en ik wil de volgende blogpost(s) hier toch wel eens verder op ingaan. De zichtbaarheid, of is het onzichtbaarheid, van oudere vrouwen in een korte serie. Ik heb het gevoel dat ik dit moet doen, al is het maar voor mijn eigen geestelijke gezondheid.

Herinner jij je eerste keer dat jij onzichtbaar was?
Erger jij je daaraan?
Verdwijnt je ‘zichtbaarheid’ eens je een vrouw van middelbare leeftijd bent?

xoViv

Het tweede deel van deze serie kan je hier lezen.

  • Laura April 27, 2017 at 9:02 am

    Het stoort mij. Waarom is al de aandacht die ik vroeger kreeg, nu zo goed als verdwenen? Ik ben nog altijd dezelfde persoon. Afgezien van het onbeleefde en onbeschofte gedrag van sommige mensen, blijkt toch maar weer dat het uiterlijk een grotere impact heeft dan vele willen toegeven.

  • About Me

    Viv

    Het gezicht achter ‘About me’ ben ik, Viv. Mijn dagelijkse bestaan vult zich als leerkracht in het middelbaar onderwijs, familie en vrienden. Ik heb 2 volwassen kinderen die nu hun eigen dromen en avonturen leven. Ìk heb ondertussen een koffer vol levenservaring en probeer mijn hart te volgen. Sinds een paar jaar hoort fotografie en schrijven tot mijn 'basisuitrusting'; de vertaalslag van innerlijk naar het dagelijks bestaan. Ik reis graag af naar andere oorden, waar ik fotografeer en wat woorden krabbel op mijn hart, waar ik dan een reisverhaal van brei. Ik deel mooie plekjes, belevenissen en persoonlijke momenten. Ik vertel verhalen recht uit mijn hart. Voor mij zijn mijn verhalen belangrijk als herinnering en hopelijk kunnen ze jou inspireren. Read More

    Viv

    SUBSCRIBE TO OUR MAILING LIST

    Get the news right in your inbox!

    POPULAR TOPICS

    ×
    Copied!