Santa Clara – Cubaanse reclame

August 2, 2016

Santa Clara – Cubaanse reclame

August 2, 2016

Estimated reading time: 11 minute(s)

Tijdens onze ritten door Cuba heb ik voldoende tijd om bij te houden hoeveel revolutionaire propaganda er onderweg op ons wordt afgevuurd. Dat is niet misselijk. Qua hoeveelheid doet het niet onder voor de commerciële reclames die je in de rest van de wereld voor de kiezen krijgt. Als je daarin waspoeder, frisdrank, auto’s en inlegkruisjes vervangt door Revolutie, Revolutie en Revolutie dan krijg je een indruk van het Cubaanse straatbeeld. Kort samengevat luidt de boodschap dat alleen socialisme de mensheid kan redden, je hoeft er echt niet voor gestudeerd te hebben om dat op te pikken.

Cuba is dus volledig reclamevrij. Alles is van iedereen en iedereen krijgt het zelfde van alles. Nergens zie je billboards die de laatste mode onderbroeken om mooie billen heeft gespannen met de overtollige toevoeging dat het hier om een Bill Board gaat. Nergens flitsen de neonreclames en de tv uitzendingen, die sterk aan mijn jeugd doen denken, worden niet onderbroken door vervelende spotjes over inlegkruisjes, wasmiddelmerken of de nieuwste auto’s.

Inlegkruisjes zijn hier niet te vinden (en laten we eerlijk zijn, zijn ze echt nuttig? Wasmiddel heb je hier in twee soorten: Het is er wel of het is er niet en de nieuwste auto… Je kunt geen auto kopen zonder speciale vergunning. Dus een auto is een voorrecht om je vingers bij af te likken. Die auto koop je dan van de overheid, die enkel tweedehandsjes verkoopt uit Panama of totaal afgeragde huurauto’s.

Reclame is zinloos en dus alom afwezig. Dit geeft een bepaalde rust waar je snel aan hecht. De enige reclame die je tegenkomt is die voor het regime. In Cuba heb je overal een ministerie voor en het ministerie van loze kreten is zeer productief. Een greep uit de billboards in den lande: “Vaderland of dood”, “Socialisme is eerlijkheid”, “IJver moet” of “Natuur en revolutie”. Dit zijn letterlijke vertalingen, interpretatie laat ik aan de lezer over.

Naar Santa Clara reden we door de Sierra del Escambray, vanwege de dichte bossen de schuilplaats en uitvalsbasis van Ernesto ‘Che’ Guevara en zijn troepen, toen die in 1958 optrok naar Santa Clara om het leger van Batista te verslaan. In ‘zijn’ museum bij ‘zijn’ mausoleum bekijk ik de foto’s. je kunt zeggen dat ze hier een te romantisch beeld hebben van de revolutie, maar het wàs in zekere zin ook een mooie revolutie. Neem Che. Hoogopgeleid. Leuk om te zien. Prachtig handschrift ook. Las het verzameld werk van Goethe in de hangmat. Nam tandartsinstrumenten mee, want hij kon rotte kiezen trekken. Ze wilden het goede. Ze hebben zoveel bereikt. Jammer dat er een dictatuur van kwam.

“El Ché” wordt vaak aangewend voor handelsdoeleinden op t-shirts, asbakken, tattoos, petten of andere waardeloze souvenirs dat hij zich reeds een slordige triljoen keren heeft moeten omdraaien in zijn graf. Dat net hij het meest misbruikte commerciële icoon van de geschiedenis moest worden, is wel een heel sarcastische zet van het lot.

Che Guevara was klein, niet zozeer voor een Zuid-Amerikaan maar wel voor een Argentijn: zo’n 1.75 meter. En aantrekkelijk. Actrice Jane Fonda zei daarom niet voor niets eens: ‘My biggest regret is I never got to f*** Che Guevara.’ Maar alle devotische Che-verering, is dat wel terecht?

Che Guevara, een man met een ronkende naam, die zelfs onze pubers kennen en vooral dàt verbaasd me steeds opnieuw. Maar of ze weten dat hij de geschiedenisboeken is ingegaan als de held van de revolutie van Cuba, zonder wie Fidel Castro wellicht nooit aan de macht was gekomen? Na zijn Cubaanse zegetocht trok Che verder, eerst naar Congo en later naar Bolivia. Daar werd hij in 1967 door de CIA opgepakt en een dag na zijn arrestatie geëxecuteerd. Voor Cuba is en blijft Che een held. De man met de wapperende manen en de indringende blik. Zijn resten werden in 1997 overgebracht naar Cuba, waar in de stad Santa Clara een mausoleum voor hem en zijn medestrijders is opgericht. Een heilige is er niets tegen.

Che

Che-moe of niet, Santa Clara is een stad die de Lonely Planet als ‘edgy’ omschrijft. Ik kan het niet bevestigen of ontkennen, want de reis ging al snel verder.

Santa Clara

About Me

Viv

Het gezicht achter ‘About me’ ben ik, Viv. Mijn dagelijkse bestaan vult zich als leerkracht in het middelbaar onderwijs, familie en vrienden. Ik heb 2 volwassen kinderen die nu hun eigen dromen en avonturen leven. Ìk heb ondertussen een koffer vol levenservaring en probeer mijn hart te volgen. Sinds een paar jaar hoort fotografie en schrijven tot mijn 'basisuitrusting'; de vertaalslag van innerlijk naar het dagelijks bestaan. Ik reis graag af naar andere oorden, waar ik fotografeer en wat woorden krabbel op mijn hart, waar ik dan een reisverhaal van brei. Ik deel mooie plekjes, belevenissen en persoonlijke momenten. Ik vertel verhalen recht uit mijn hart. Voor mij zijn mijn verhalen belangrijk als herinnering en hopelijk kunnen ze jou inspireren. Read More

Viv

SUBSCRIBE TO OUR MAILING LIST

Get the news right in your inbox!

POPULAR TOPICS

×
Copied!