Chick on a mission: Rotterdam (NL)

June 8, 2016

Chick on a mission: Rotterdam (NL)

June 8, 2016

Estimated reading time: 38 minute(s)

Rotterdam… jaren geleden kwam ik er wel eens en telkens kwam ik er gedesillusioneerd van terug. Ik vond Rotterdam maar een grauwe stad waar er niet veel te beleven viel. Maar ik geef iedereen graag een tweede kans, dus ook Rotterdam. Als zelfs de ‘New York Times’ en ‘Lonely Planet’ Rotterdam uitroepen tot “Place to visit 2016” wie ben ik dan om deze lokroep te weerstaan. Deze chick is on a mission!
Samen met 2 hele fijne vrouwen die ik op Java heb leren kennen. Beste vrienden over de grenzen heen. Eentje ervan werkt in Rotterdam en woont er, relatief gezien, niet zover vandaan. Voor haar een staycation, oftewel een vakantie in eigen land en voor mij kwam de reisgids inclusief met de vriendschap mee. Gewoon all inclusive. Goed uitgerust dus om deze stad echt te ontdekken. Are you in for some serious read?

Spoiler alert! Ik moest mijn mening grondig herzien over Rotjeknor.

Watte? Rotjeknor? Tja blijkbaar heeft Rotterdam een bijnaam. Rotjeknor dus. Rotterdam zou ontstaan zijn, uit niets meer dan een riviertje, de Rotte. In 1270 werd een dam gebouwd, waardoor een kleine vissersnederzetting ontstond. De handel en de scheepvaart bloeiden op, en Rotterdam groeide in sneltempo. Een achthonderd jaar later werd de Nieuwe Waterweg gegraven, die Rotterdam met de zee verbond en liet uitgroeien tot een echte wereldstad.

De Rotterdamse ervaring begint met een gevoel van verwondering. Vanaf het moment dat ik uit het iconische Rotterdamse Centraal station stapte, waar architectuurliefhebbers ongetwijfeld van gaan watertanden, wordt de intensivering van dat gevoel alleen maar heviger. Onmiddellijk wordt duidelijk dat dit geen schattige tulpen – en – klompen traditionele Nederlandse stad is. Wanden van glanzend zilveren wolkenkrabbers en felgekleurde torenflats verrijzen rondom mij op.
In plaats van de wederopbouw van het historische centrum, dat in mei 1940 plat werd gebombardeerd door Duitse bommen , besliste de vooruitstrevende havenstad een leger van gekke architecten de opdracht te geven Rotterdam te herontwerpen. Die architecten konden zich uitleven en creëerden een nieuw hart voor Rotterdam dat niet alleen modern en functioneel is, maar bovenal uniek.

Uniek zoals de namen die ze voor al dat glanzend bedenken: ‘Station Kapsalon’ is het Centraal Station. Het ding lijkt voor mij op zo’n wasbak bij de kapper. Maar, wat blijkt, op z’n ‘ollands’ is ‘kapsalon’ een fastfoodgerecht met friet en shoarma in een metalen bakje. Het dak van het station zou op zo’n bakje lijken. Op reis met taal.

Als fan van gezellige bakstenen huizen en kanalen, laat ik me niet ontmoedigen want Rotterdam heeft ook ook nog tal van architectonische hoekjes en kantjes met die ‘typische Nederlandse ‘ look . 3 vrouwen bij elkaar, is herinneringen ophalen, bijkletsen, lachen, gibberen, een lach en een traan delen en wandelen, terwijl het zonlicht in de moderne architectuur glanst, richting de Oude Haven. Het contrast kan niet groter zijn. De oudste haven van Rotterdam is een populaire ontmoetingsplaats, overdag en ‘s nachts. Het liet ons niet onberoerd want het typische vrouwengebabbel viel even stil. Het Witte Huis, nog een prachtig stukje geschiedenis dat overeind bleef tijdens de bombardementen, kijkt trots naar ons en dit prachtig stukje Rotterdam.

Als ik Rotterdam zegt, denk ik ‘de Maas’, ‘Feyenoord’, ‘de haven’, ‘de Erasmusbrug’ en ‘de Kubuswoningen’. Maar ik heb mogen ontdekken dat dit niet alles is wat de stad te bieden heeft. Rotterdam is een stad die zich in eerste instantie niet gemakkelijk laat zien, laat staan begrijpen.

Kubuswoningen

De kubuswoningen, wie komt er op zo’n apart idee? De kubuswoningen zijn een ontwerp van Piet Blom. Hij zag in zijn ontwerp een boom en in het totale complex een bos. Blom’s idee was om een soort dorp in een grote stad te ontwerpen, een veilige oase waarin zich diverse functies kunnen voltrekken. Het Blaakse bos was geboren. Een echte fan van deze boomwoningen ben ik niet, maar of ik ze afkeurend bekijk of niet, het blijkt een echte toeristische trekpleister. Mooi of niet, Blom’s inspiratie was nog niet op, hij bleef niet binnen de lijntjes kleuren want ontwierp een zeskantige woontoren. De inwoners van Rotterdam geven hun gebouwen graag bijnamen. En dus werd dit gebouw ‘Het potlood’. Het potlood staat vlak voor De Markthal.

Het potlood vanuit de Markthal

Aan de andere kant van het plein bij Blaak, in het hart van de stad, op de plek waar de stad Rotterdam ontstond, ligt die Markthal, een echt foodwalhalla. Het nieuwste en meest opvallende icoon van de stad. En ook dit gebouw kreeg een bijnaam ‘De Puntenslijper’.
Rotterdam is een aaneenschakeling van new meets old, de Markthal grenst bijna letterlijk aan de Laurenskerk, die tijdens de bombardementen van 1940 overeind bleef. Een bijzonder contrast.

Al aan de buitenkant wist ik dat in iets speciaal terecht ging komen. Ik maakte letterlijk een sprongetje van geluk, want jongens wat werd ik hier blij. Duizenden vierkante meters vol lekkers. Eerlijke producten, lokale lekkernijen, werkelijk alles waar mijn foodiehart sneller van ging kloppen. Het viel mij op dat de kwaliteit overal dik in orde was. Verse groentes, exoten, kaas, brood, worstjes van Monsieur Saucisson, smoothies, originele groentes, vis, wild, vlees, noten, olijven, patisserie, frozen yoghurt, churros, hammen en nog veel meer lekkers.
Met een lege maag, de markthal ingaan is geen goed idee. Gelukkig zijn er verschillende plekken waar je kunt lunchen, een koffietje kunt drinken, pinchos kunt happen, een wijntje kunt drinken aan de bar of genieten van mezze. Een slimme zet, want al dat lekkers maakt hongerig. Ook ons foodie-hart kon al dat lekkers niet weerstaan.
Jammer dat ik niet dichter bij deze must-go woon want ze zouden in dit walhalla van lekkerbekken een goede klant aan mij hebben al zou het alleen maar zijn om de gezellige sfeer te proeven. De drukte van de mensen, de verliefde stelletjes die samen iets staan te proeven, de toeristen die foto’s maken van elk kleurrijk fruitstalletje of een gek uitziende vis. De schreeuwende marktkoopmannen maken het geheel compleet.

Markthal Rotterdam
Markthal
markthal
Markthal
markthal
Markthal
Markthal Rotterdam
Markthal Rotterdam
Markthal Rotterdam

De Markthal is niet alleen een WAUW waard voor zijn ‘flavr’s, maar ook maar vooral vanwege het bijzonder gave hoefijzervormig plafond: de Hoorn des Overvloeds. Zo indrukwekkend zag ik het zelden. De kleurige beschilderingen, een fenomenale collage geschilderd, vol monsterlijk grote lieveheersbeestjes en avocado’s zo groot als vrachtwagens je blijft ernaar kijken. ‘De Hoorn des Overvloeds’ is het grootste kunstwerk van Nederland, gemaakt door Arno Coenen en Iris Roskam. Het wordt zelfs ‘De Sixtijnse kapel van Rotterdam’ genoemd.

Hoorn des Overvloeds
De Markthal
Markthal buiten

Na al dat lekkerbekken stapten we met zijn drietjes dapper verder. We wilden immers nog aan onze 20.000 stappen komen op weg naar nog zo’n golden oldie: Hotel New York. Op de kop van de Wilhelminapier middenin de Maas, verscholen tussen groot geweld ligt dat icoon. Alleen al hoe het gebouw eruit ziet, wauw!
Ik hou van historische plekken die een nieuwe bestemming krijgen. Zoals dit Jugendstil-monument uit 1901 met op het dak zijn groenblauw uitgeslagen koperen torentje en goudkleurige windvaan. Het maakte me stil.

Lopend door de de houten draaideur kon ik bijna de stemmen van de gelukzoekers horen. Zij die met één van die grote schepen van de Holland-Amerika-lijn op het punt stonden te vertrekken naar het beloofde land. Stemmen vol spanning, een beetje angst, maar vooral met veel hoop op een beter leven.
Wij stonden in wat ooit het kantoor van de Holland-Amerika-lijn was, zij die die grote tochten organiseerden naar de ” Nieuwe Wereld ” .

Door die draaideur lopen werkt als een soort tijdmachine. De granieten vloeren, het stalen opengewerkte framework van de brede trap naar boven, inclusief de houten scheepsleuning. En alsof elk moment iemand wil vertrekken spot ik een stapel oude koffers, die gewoon allemaal staan te wachten tot het schip wordt geladen. Een prachtig relikwie uit het verleden.
Vanaf de enorme, industriële, coole bar dat het gelijkvloers van het hotel overheerst, heb je een prachtig zicht over de Oude Veerhaven en de iconische Erasmusbrug.

Hotel NY koffers
Hotel NY

Een local in de buurt hebben, het heeft zo zijn voordelen. Want het karakteristieke Hotel New York, is blijkbaar the place waar je als man je date mee naar toe neemt als je een eerste goede indruk wil maken. Hotel New York blijkt een waar Rotterdams icoon. Duidelijk geliefd bij toeristen, dagjesmensen en ook Rotterdammers. Ontbijten, lunchen of dineren, deze interior junkie kon genieten. Het was er behoorlijk druk. Ik heb zo’n klein vermoeden dat het dat altijd wel is. Het fantastische entourage zal er ook wel veel toe bijdragen. Het gebouw straalt gewoon grandeur uit! Mooi bewaard en sfeer in elk hoekje en kantje. Cultureel erfgoed ten top.

Voor de heren onder U, er wacht een unieke ervaring in de New York Barbershop in het souterrain van Hotel New York. Ik heb er geen ervaring mee, maar de ambiance, de muziek van Frank Sinatra, de inrichting uit de jaren vijftig/zestig, moet het met het mes geschoren worden tot een unieke ervaring maken. Gastvrijheid ten top, want heren uw verwennerij gaat gepaard met een heerlijke espresso of cappucino of zelfs een glaasje zelfgemaakte limonchello. De eigenaar wist me nog te vertellen dat als je je daar wil laten soigneren, je toch wel een paar maand op voorhand je afspraak moet maken. Een man die zijn wereld kent, kan goed plannen…

Hotel NY Barbershop

Terug buiten, op de Kop van Zuid, is het blijven kijken en genieten. Ooit stond Hotel New York helemaal alleen, fier aan de oevers van de Maas, zwaaiend afscheid te nemen van de passagiers op de enorme steamliners. Vandaag staat het gebouw tussen 2 immense moderne torens. Maar het karakter van het gebouw haalt het makkelijk van die giganten. ‘The Grand Old Lady’ bewondert fier de skyline van Rotterdam, de Erasmusbrug en de Maastoren.

47452_fullimage_rotterdam hotel new york 560x350

Hotel NY

De kop van de Wilhelminapier is ook nog eens dé perfecte uitvalsbasis om die andere hotspot te zien: Katendrecht.
Vanaf de Kop van Zuid loop je over de nieuwe Rijnhavenbrug oftewel ‘de ‘hoerenloper’, Katendrecht op. Efficiente urbanisatie heeft van deze louche, ruige hoerenbuurt die Chinatown werd genoemd, de veiligste wijk van Rotterdam gemaakt.

Van hieruit kan je veel kanten op, maar wij waren nog niet uitgegeten en gedronken dus naar het gezellig zootje Fenix Food Factory.
De typisch Rotterdamse mentaliteit ‘we doen niet zo moeilijk in combinatie met regionale topproducten’ blijkt hier een gouden greep. Buurtjes, kinderen, vrienden, iedereen zoekt elkaar op om bij te praten en de genieten van de no-nonsens vibe. Een oude industriële loods omgetoverd tot ouderwetse woonkamer, met een ongedwongen relaxte sfeer. Ik zag zelfs een man een dutje doen! Alle ondernemers maken een praatje en vertellen graag over hun producten. Geloof me, je bent hier echt een poosje zoet. Geen poeha, maar Rotterdam op zijn best met een mix van een beetje een ruig.

Ondanks dat één van mijn mede-wereldreizigsters voor metrokaartjes had gezorgd, deden wij bijna alles te voet. Rotterdam is een grote stad, maar toch lukte het goed om overal te geraken. En wandelen is dé ideale manier om een stad echt aan te voelen.

Het verhaal van de stad, het bombardement en de wederopbouw, de vernieuwingsdrift waarmee de inwoners tot op de dag van vandaag vorm geven aan de stad, maakt Rotterdam een interessante plek. Een plek waar alles lijkt te kunnen en waar heel veel te ontdekken valt. Rotterdam zeker een ‘must to visit’ stad.

Alleen niet om te modeshoppen. Op het blog BLOQUE las ik een leuke quote over Rotterdam:
 “Op straat worden meer talen gesproken dan in het Europees parlement en daar hoeft geen tolk aan te pas te komen. Stijl bestaat hier niet, behalve als je ‘ontkroest’ bedoelt. Hipsters vervelen zich in Rotterdam de pleuris; in Rotterdam is iets goed en gaat het jaren mee.”
Ik zou het echt niet zo sterk durven stellen, want je hebt er wel leuke boetieks, alleen je moet er met een vergrootglas naar gaan zoeken. Ik had er geen ‘shop till you drop’-gevoel. Maar ik ben dan ook een verwend nest, komende uit Antwerpen waar mode altijd hoogtij viert. Ach ja, goed voor mijn creditcard. Elk nadeel heeft zijn voordeel.

Is Katendrecht de laatste jaren enorm opgehipt en ontwikkeld, de Witte de Withstraat werd al in de jaren 90 omgetoverd tot de street-to-be in een bruisend jasje. In deze straat met onder andere coole cafés, restaurants en galleries en veel winkels, keken wij binnen bij een aantal van de leukste places.

Overal, maar dan ook overal in Rotterdam kan je genieten van street-art. En overal, maar dan ook echt overal zie je oneliners. De kunstscene viert hier echt hoogtij. Je kijkt echt je ogen uit en of je nu van kunst houdt of niet, het houdt je in haar greep.

Na vele duizenden stappen, hebben wij een excuus om weer wat calorieen tot ons te nemen, vergezeld van een bakkie pleur. Dat kan dan in één van de hippe tenten die we overal wel tegenkomen, of dat kan in het roemrijke Dudok. Want de Dudok appeltaart is ‘wereld’beroemd! Ik proefde ervan en spontaan moest ik aan mijn mama zaliger denken. Sorry Dudok maar mijn mama’s appeltaart kon makkelijk concurreren met die van u. Ik hoop dat mijn mama daarboven weer spontaan aan het bakken slaat en een heleboel zaligers gelukkig kan maken. Maar toegegeven aan ons anderen, bij de levende zijnden, van de Dudok appeltaart lust ‘k wel schoenen met lakneuzen al was het maar vanwege het karakteristieke ontwerp van het gebouw. Eentje van 1945 ontworpen door ene architect Dudok. Het grand café is een levendige ontmoetingsplaats, een grote en hoge ruimte met, misschien, iets teveel tafeltjes. Je moet ervan houden, maar de sfeer heeft wel iets.

Rotterdam heeft hippe hoogbouw, creatieve hotspots, fijne restaurants én goede hotels. Maar wanneer ik nu, een reiservaring rijker, aan Rotterdam denk, denk ik vooral aan de haven, het water en de geschiedenis met de handel. Hardwerkende mensen, met de mouwen opgestroopt, die ervoor zorgden dat de stad zijn gezicht weer kreeg na de verschrikkelijke bombardementen.

Alle clichés ten spijt, de eerste indruk is echt niet altijd de juiste.
Eerste indruk: veel vers beton. En bij gevolg, weinig authenticiteit, voor mij is dat laatste gelijk aan sfeer. Tweede indruk: het is een stad die je moet leren kennen en waar je moeite voor moet doen. Moeite die absoluut de moeite waard is wanneer Rotterdam haar geheimen prijsgeeft. Multiculturaliteit in al haar facetten. Een stad altijd in beweging. Altijd wel ergens wat te doen. Hip, bruisend, maar nog steeds rauw.

Dankjwel ‘ollandse’ Javaantjes, Marja en Christine. Dankjewel Johan en Lonneke om even langs te komen … ik vond het heerlijk met jullie de hort op te gaan. Manhattan aan de Maas is godverdommus mooi ook heb ik nu kakhielen van het stadten 😉

About Me

Viv

Het gezicht achter ‘About me’ ben ik, Viv. Mijn dagelijkse bestaan vult zich als leerkracht in het middelbaar onderwijs, familie en vrienden. Ik heb 2 volwassen kinderen die nu hun eigen dromen en avonturen leven. Ìk heb ondertussen een koffer vol levenservaring en probeer mijn hart te volgen. Sinds een paar jaar hoort fotografie en schrijven tot mijn 'basisuitrusting'; de vertaalslag van innerlijk naar het dagelijks bestaan. Ik reis graag af naar andere oorden, waar ik fotografeer en wat woorden krabbel op mijn hart, waar ik dan een reisverhaal van brei. Ik deel mooie plekjes, belevenissen en persoonlijke momenten. Ik vertel verhalen recht uit mijn hart. Voor mij zijn mijn verhalen belangrijk als herinnering en hopelijk kunnen ze jou inspireren. Read More

Viv

SUBSCRIBE TO OUR MAILING LIST

Get the news right in your inbox!

POPULAR TOPICS

×
Copied!