Brief aan jezelf

June 11, 2019 No Comments

Brief aan jezelf

June 11, 2019 No Comments

Estimated reading time: 12 minute(s)

Lieve V

Zo’n 18 jaar geleden was je, eindelijk, moedig genoeg om voor jezelf op te komen. Na jaren van vreselijk gedrag te tolereren, besloot jij dat het genoeg was.

Je maakte je groots, ook al stierf je vanbinnen een beetje.  Met klamme handen sprak je uit wat je nooit had gedacht ooit te moeten zeggen.

Lieve V wat was je toen sterk, had je dat maar eerder geweten.  Jaren van vernedering en angst, vruchteloos talloze keren hopen op ‘het wordt wel beter’, het tekende je. Diep. Als je er nu aan terugdenkt dan was de ene wonde nog niet genezen of werd de volgende open gereten. Al die jaren dat je vond dat je niet aan jezelf moest denken, maar aan je kinderen.  Je hart zat die hele tijd in het duister.  Tijdens al die jaren raakte je ergens het vertrouwen in zoveel kwijt, werd je hart in gruzelementen geslagen. Terwijl je hartslag verhoogde, je zo hard je best moest doen om de wil tot leven niet te laten doodgaan, je soms pijn voelde omdat je je kinderen pijn zag lijden. Je vond, te lang, dat je in de eerste plaats niet aan jezelf moest denken, maar aan je kinderen.  En dat zonder nog een greintje energie in je lichaam. En net dat gebrek aan zelfzorg, heeft niet alleen jou, maar ook je kinderen verscheurd. Net dat wilde je vermijden. Het heeft niet mogen zijn.  De draagkracht om in balans te blijven tussen geven en nemen bleek volledig zoek.

Maar lieve V, je bent een vechter. Eentje die zich nooit zomaar gewonnen geeft. Hoe donker en duister het ook is. En dus besloot je om het duistere niet te laten winnen. Je trok ten strijde.  Soms meer onbewust dan bewust. Je rekende af met de demonen die je het leven zo onmogelijk maakten. Langzaamaan, durfde je weer te ademen.  Maar ergens onderweg heeft het, net diegenen die je alle onheil wilde besparen, die je meer liefhebt dan jezelf, het meest geraakt. Een ouder die een kind mist … jij weet hoe het voelt.  Waar je zoveel angst voor had, je kinderen pijn zien lijden, is gebeurd en je stond volledig machteloos.  Het voelt alsof je als mama hebt gefaald.

Nu nog voelt die leegte heel koud aan en hoop je alleen op een beetje warmte. De littekens zullen altijd een deel van jou zijn.  En hoe graag je ook zou willen van niet, ze voelen, af en toe, nog heel pijnlijk aan.
Met een tikkeltje angst probeer je intense relaties aan te gaan.  Maar er is altijd een stemmetje in je hoofd die alarm wil slaan.  Soms is het een echte spelbreker, maar je hart laat een alarm-loos leven nu eenmaal niet meer toe, ook al is het vaak onterecht.  In een wereld waar het soms hard tegen hard is, lijk je soms te verzuipen.  Je zoekt dan wanhopig naar mooiheid en hoopt dat je kinderen die wreedheid bespaart zal blijven.  Helaas bestaat hiervoor geen garantie.

Maar V, jij vechter, jij wou en kon je niet neerleggen bij de duisternis. Vooral de laatste jaren ging je daarom actief op zoek naar iets anders. Het reizen is daar voor jou cruciaal in. Het kalmeerde je hart.

De wereld ontdekken, het werkt helend.  Je bent een sterke vrouw die, ondanks de wreedheden in haar leven, nooit zomaar zal aanvaarden dat alles duister en kil is.

Lieve V, vandaag kan ik je dit schrijven omdat ik weet dat jij er nu klaar voor bent. De demonen uit het verleden zullen er altijd zijn, maar je hebt aan den lijve ondervonden dat er desondanks nog zoveel schoonheid is. Soms moest je daarvoor even ontsnappen maar vandaag ben je klaar om ook dichtbij steeds meer schoonheid te zien. Gun het jezelf om je te wentelen in de veilige cocon van het leven dat je hebt opgebouwd. Dat mag, dat kan. Wapen jezelf tegen de wreedheid van de mens maar wantrouw niet. Wees zorgvuldig in je keuzes maar blijf open minded. Kijk verder dan wat je ziet en zoek het verhaal. Blijf naar jezelf zoeken en geef jezelf vorm. Omarm de eigenschappen die je soms verfoeit en laat de liefde van anderen toe.

Je bent een vechter en je weet dat je anderen niet kan veranderen, maar jezelf wel en dat is cruciaal. Verzet jezelf er niet langer tegen en geniet van al het mooie. En geef jezelf een kans.

Lieve V, ik wou dat ik je dit 18 jaar geleden had kunnen vertellen.  Ik wou dat ik je had kunnen behoeden voor de meest duistere en donkere plekjes in je hart.  Ik kon het niet en dat stemt me soms triest. Maar weet dat je trots mag zijn op jezelf.  Op wie je bent, op wat je doet en hoe je nu in het leven staat.  Laat nooit nog iemand je iets anders wijs maken.  Je bent mooi en je bent het waard.

 

No Comments

Leave a Reply

About Me

Viv

Het gezicht achter ‘About me’ ben ik, Viv. Mijn dagelijkse bestaan vult zich als leerkracht in het middelbaar onderwijs, familie en vrienden. Ik heb 2 volwassen kinderen die nu hun eigen dromen en avonturen leven. Ìk heb ondertussen een koffer vol levenservaring en probeer mijn hart te volgen. Sinds een paar jaar hoort fotografie en schrijven tot mijn 'basisuitrusting'; de vertaalslag van innerlijk naar het dagelijks bestaan. Ik reis graag af naar andere oorden, waar ik fotografeer en wat woorden krabbel op mijn hart, waar ik dan een reisverhaal van brei. Ik deel mooie plekjes, belevenissen en persoonlijke momenten. Ik vertel verhalen recht uit mijn hart. Voor mij zijn mijn verhalen belangrijk als herinnering en hopelijk kunnen ze jou inspireren. Read More

Viv

SUBSCRIBE TO OUR MAILING LIST

Get the news right in your inbox!

POPULAR TOPICS

×
Copied!