Amore – la beauté absolue

August 28, 2018 No Comments

Amore – la beauté absolue

August 28, 2018 No Comments

Estimated reading time: 26 minute(s)

Ciao tutti

Bella Venezia…net terug van een aantal dagen heerlijk rondslenteren in een schilderij.  Ik heb op water gelopen en … ik ben verliefd. Mijn hart heeft het gestolen, anderen echter vinden het druk of fake. Geloof me, het is aan jou om er zelf de perfecte citytrip van te maken.  Misschien kan mijn blog, geschreven vanuit mijn hart, je hierbij helpen.

Alle Italiaanse verfijndheid komt samen in Venetië. Althans, dat beeld vormde zich op ons netvlies bij het zien van de kronkelende waterlopen langs de ranke herenhuizen en paleizen, de wirwar van steegjes en elegante brugjes, de ragfijne naaldkant in de boetiekjes, de maskers van papier-maché, het glaswerk, … enkele dagen liepen we met ons hoofd in de wolken … in dit wereldwonder met natte voeten.

LOPEN OP HET WATER

Toen ik aan mijn vrienden en familie vertelde dat ik een weekje naar Venetië ging, werd ik toch wat vreemd en meewarig aangekeken. Waarom Venetië werd me veel gevraagd. En deze vraag werd standaard gevolgd door niet al te leuke verhalen en minder fijne herinneringen aan hun eigen Venetië-trip. De rode draad in alle verhalen bestond uit hordes toeristen, busladingen Chinezen, enorm dure restaurants en opdringerige straatverkopers. Vandaar dat ik met een beetje een gemengd gevoel in het vliegtuig stapte richting Italië. Wat zou me te wachten staan?

Maar net zoals ik naar Cuba gaan niet meer kon uitstellen, had ik het idee dat Venetië nu aan de beurt was want volgens heel wat onheilspellende berichten doet de laatste Venitiaan langzaamaan het licht uit.  Venetië nu het nog kan. En omdat je toch minstens één keer in je leven naar Venetië moet gaan. Daar gaan we echt niet over discussieren. Daar kan je gewoon niet over discussieren want dat staat als een paal boven water. Al was het maar om te ervaren dat alle clichés over de stad met de gondels waar zijn. En omdat Venetië gedoemd is om definitief in het water weg te zinken.

Deze reis deed ik wat ik mezelf ooit beloofd heb niet te doen.  Ik zou nooit naar Venetië gaan zonder de man van mijn leven en ik zou nooit in de zomer gaan.  Die man van mijn leven heeft zich heel goed verstopt, dus de romantici onder jullie moet ik teleurstellen, nee er was geen huwelijksaanzoek.   Note to myself: ‘zeg nooit nooit’.

Venetië bezoeken stond  op mijn lijstje van te bezoeken steden, maar elke keer kwam er iets tussen: andere steden, extreem hoge prijzen etc. Echter, dit jaar had ik de kans om mij over te geven aan Venetië’s excessen waar Truman Capote over sprak. Wat een prachtige stad! Toen de vaporetto de Grande Canal met haar indrukwekkende palazzo’s binnen trad kon ik me het helemaal voorstellen; de populariteit en aantrekkingskracht van Venetie’s decadentie, waar Casanova door de stad struinde en ‘hulpeloze’ onschuldige en niet zo onschuldige dames versierde. Hoe schandalig!  Waar ooit courtisanes met sleep en parasol flaneerden, lopen nu meisjes met iPads en slow slung jeans.

Je hoort het zo vaak: Venetië is duur. Maar welke toeristische vakantieplaats is dat nou niet? Venetië heeft lovers en haters. Er zijn geen grijze zones.  Sommige bezoekers vinden dat de grachten stinken.  Ondanks temperaturen boven 30 graden, heb ik niets geroken … en ik was nochtans niet verkouden. Anderen ergeren zich blauw aan de verpletterende toerisme.  Toegegeven, het enige wat niet leuk is aan Venetië. Want verder bleek alles zo betoverend als gehoopt.  Laat die mensenmassa je er niet van weerhouden om te gaan. Doe rustig aan, neem het mee. Laat die tour voor je op rennen, laat de klokken luid klinken terwijl je stil staat. Zoek naar dat kleine steegje met je perfecte pasta en geniet van het moment. Je hebt niet het gevoel dat Venetië dan zinkt, je voelt je alsof je door het zwembad van het paradijs zwemt. Waar je ook dineert of wijnt, je vindt je eigen moment. Misschien is het Caffè Florian of gewoon een stukje pizza uit een klein raam dat je hoofdvoedsel kan worden of de heerlijke pasta in die kleine osteria in dat straatje achter die kerk met dat pleintje. Geschiedenis schrijven, je eigen geschiedenis, ik was daar, ik liep daar en voor mij liepen hier edelen, werklui en kunstenaars, eeuwenlang. De pleintjes met hun kleine barretjes en vensters, waar de lokale bevolking en toeristen samen hun speeltuin vormen. Aperol Spritz drinken uit een glas of geserveerd in een plastic beker op één van die pleinen of in een lokale bar met een gemeenschapsgevoel. Je zult je favoriete watergat vinden in Venetië, het is gewoon een kwestie van kijken.

De smalle straatjes zullen elke behoefte aan een kaart vervangen. Je zelfvertrouwen zal groeien omdat je er gewoon niet om geeft hoe verloren je wordt,  je wilt verdwalen. Je zult je Venetië willen vinden, het Venetië dat je naam noemt, jaren nadat je vertrokken bent.

Venetië is een stad die iedereen lief kan hebben. En voor die liefde en die herinneringen mag best iets worden betaald. Maak je bezoek zo waardevol dat je de mooie dingen in je geheugen opslaat en het negatieve (de mensenmassa´s) er geen onderdeel van hoeft uit te maken. Venetië is uniek.  Deze duizend jaar oude eilandhandelsmacht, in een lagune aan de Adriatische Zee, is een formidabel kantwerk van kanaaltjes, steegjes, bruggetjes en duizelingwekkende architectuur.  “Verdwalen in de straatjes” heeft nog nooit zo letterlijk geklonken als in La Serenissima, waar de examens voor postbode en gondelier aartsmoeilijk zijn en niemand een rijbewijs nodig heeft.

Er is geen twijfel mogelijk dat Venetië één van de meest toeristische steden in Europa is. Terwijl de rest van de wereld Parijs als dé stad van geliefden beschouwt, hebben de Parijzenaars deze titel voor Venetië gereserveerd, wat betekent dat het moeilijk kan zijn om te ontsnappen aan de clichés die ermee gepaard gaan, vooral in een stad die nauwelijks wordt bewoond door inheemse Venetianen. Maar ondanks zijn status als levend museum, met een grenzeloze melige reputatie, is er iets dat onmiskenbaar verleidelijk is over deze plek die mensen trekt uit alle lagen van het leven. Immers, het vooruitzicht van kronkelen door de smalle, verstopte gangen van Venetië, de gelato in de hand, is genoeg om het gevoel van reislust van de meeste mensen aan te spreken.

Dat Venetië een stad in verval is, is geen geheim; het is bizar genoeg zelfs een van de attracties van de stad. Afbladderend pleister en wegzakkende huizen. Ik was er hoogzomer, maar ik kan me perfect voorstellen dat de winter, als nevel of motregen de stad nog extra sfeervol maken, de magie alleen nog maar groter wordt.

Venetië is prachtig, je moet een keer op het San Marcoplein lopen en verschieten van de duiven. De gondels zien manoeuvreren door de nauwe kleurrijke kanalen. Luxe shoppen met een spectaculair uitzicht vanaf het dakterras van het Fondaco dei Tedeschi. Slenteren langs de mooie winkels, schoenen passen die je nooit zal dragen en een masker uitkiezen voor thuis aan de muur. Als je houdt van shoppen én droomuitzichten moet je zeker daar zijn, aan de voet van de Rialtobrug.

Fondaco_dei_Tedeschi_Venice_2
T-Fondaco-dei-Tedeschi-by-Rem-Koolhaas-and-Jamie-Fobert-Venice-Italy02
fondaco-dei-tedeschi-shopping-centre-venice-venice-italy-march-fondaco-dei-tedeschi-lavish-high-end-shopping-center-113857221
FONDACO DEI TEDESCHI inside

Ik geef het toe: mijn lievelingsstad ligt, vanaf nu, in de oksel van Italië.  Het is inderdaad Venetië.  Het supertoeristische, zinkende Venetië, waar ik op bruggen en pleinen gekneld raakte tussen de Chinese toeristen en groepen Amerikaanse senioren op witte kleutersneakers, aangevoerd door militante akela’s met een vlaggetje en een headset.  Waar ik befladderd werd door ‘triljoenen’ opgefokte duiven die op het San Marcoplein rondhangen.  Dat Venetië ja, de stad die ondanks alles van een ongeëvenaarde schoonheid is.  ‘s Morgens vroeg en ‘s avonds laat, als de dagjesmensen er nog niet of niet meer zijn, dan heb je het rijk voor je alleen.  Al die historie, al die verhalen die de stad herbergt – het blijft betoveren.  Je kunt er boek na boek over lezen, muziekstukken en films bijhalen, maar ook je fantasie de vrije loop laten. Spritz drinken op een terras en luisteren naar het kiezelgeklots van het water tegen de gondels – veel mooiere geluiden zijn er niet.

LAAT JE VERWONDEREN

Venetië achtervolgt je met associaties, die je uit je mouw kan schudden om je culturele bagage te etaleren: “Dood in Venetië” van Thomas Mann en Visconti, de schim van Casanova, de ongelukkige liefde van George Sand in hotel Danieli, thee in Florian en de verhalen van Corto Maltese. Of deze : “Venice is like eating an entire box of chocolate liqueurs in one go.” (Truman Capote)

De buren van de underdog die je subtiel naar hen toe trekken, hebben misschien niet de faam van deze stad, maar met een paar dagen op de waterwegen kun je niet anders dan meegesleurd worden. Murano waar kleine glassnoepjes als cadeau worden gekocht, de kleurrijke huizen van Buarano die het leven zoveel fleuriger maken, zelfs de ‘dode Venetianen’ op San Michele kunnen zelfs de meest donkere dagen oplichten.
Vanaf nu noemt Venetië mijn naam en ik zal amore fluisteren. Ik kan nooit de magische momenten vergeten die het in mijn hart heeft achtergelaten. Van de imposante palazzo’s tot sfeervolle slenterstreegjes en helblauwe lagunes: Venetië is een picture perfect stad. De absolute schoonheid bestaat wel degelijk.

LEUKE EN GEHEIME DINGEN

Vergeet niet van tijd tot tijd naar boven te kijken en de prachtige Venetiaanse ramen te bewonderen, of een kijkje te nemen in privé tuinen.  Ik verzeker je, het zijn verrassende pareltjes.

Nog een laatste handige tip:  goeie wandelschoenen en een camera met een oneindig geheugen want Venetië is echt een picture perfect stad.

Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn Venetiaanse verhalen en dat jullie dezelfde magische sfeer mogen ontdekken bij jullie passeggiata in Venetië.

Welke gevoelens maken Venetië bij jou los? Heb je al zin om te gaan naar deze stad met natte voeten?

xoViv

Stay tuned: kan je, net zoals ik, niet genoeg krijgen van deze magische stad, kan je hier, binnenkort, de fotoreportage bekijken. Laat je mailadres achter en je krijgt automatisch een berichtje in je mailbox.

 

Photocredits: VivHumennyj, PieterArnolli …

No Comments

Leave a Reply

About Me

Viv

Het gezicht achter ‘About me’ ben ik, Viv. Mijn dagelijkse bestaan vult zich als leerkracht in het middelbaar onderwijs, familie en vrienden. Ik heb 2 volwassen kinderen die nu hun eigen dromen en avonturen leven. Ìk heb ondertussen een koffer vol levenservaring en probeer mijn hart te volgen. Sinds een paar jaar hoort fotografie en schrijven tot mijn 'basisuitrusting'; de vertaalslag van innerlijk naar het dagelijks bestaan. Ik reis graag af naar andere oorden, waar ik fotografeer en wat woorden krabbel op mijn hart, waar ik dan een reisverhaal van brei. Ik deel mooie plekjes, belevenissen en persoonlijke momenten. Ik vertel verhalen recht uit mijn hart. Voor mij zijn mijn verhalen belangrijk als herinnering en hopelijk kunnen ze jou inspireren. Read More

Viv

SUBSCRIBE TO OUR MAILING LIST

Get the news right in your inbox!

POPULAR TOPICS

×
Copied!