A postcard from Pyrgos

August 15, 2017 No Comments

A postcard from Pyrgos

August 15, 2017 No Comments

Estimated reading time: 10 minute(s)

Reizen kan ook het nadeel hebben dat je een beetje verwend geraakt.  Als je dan een berg ziet, merk je zo een beetje halfslachtig op dat het een mooie berg is, terwijl je je in gedachten afvraagt wat je gaat eten.  Dat heet verwend zijn.  En dan komt er op je pad een plek en vraag je je af waaraan je het geluk heb verdiend om er te mogen zijn.  Ik ben in zo’n Griekse droom beland.

Je kent ze wel; die prachtige vakantiefoto’s van de hagelwitte kerkjes met blauwe koepels. De #nofilterneeded foto’s die je dagelijks op instagram voorbij ziet komen bij de leukste bloggers. Ik heb het natuurlijk over het romantische en prachtige eiland Santorini. Dit was voor mij echt een droombestemming waar ik nog een keer geweest wilde zijn. Natuurlijk moet je je niet laten misleiden door een paar mooie foto’s van een toeristische trekpleister, maar als je de een na de andere jaloersmakende foto van de Griekse eilanden voorbij ziet komen, krijg je gewoon de behoefte om meteen je spullen te pakken en in het vliegtuig te stappen… en wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb! Na een paar uur hier kan ik je verzekeren: Santorini is een paradijsje.

Ik ga je de volgende dagen dan zo veel mogelijk proberen vertellen over dit mooie plekje op aarde.  Om je een idee te geven waar ik telkens zit, zet ik even een kaartje online.

Ons hotel ligt in Pyrgos.  Zowat het midden van Santorini.  En wat ben ik blij dat we niet in zo’n toeristenval logeren.  Pyros is nog een pittoresk dorp dat tot in de 19e eeuw de hoofdstad van Santorini was.  Hoewel het een populaire bestemming wordt genoemd, heb ik helemaal niet zoveel toeristen gezien toen ik het dorp ging verkennen.  Het dorp was redelijk stil.  Het voelde soms alsof ik mijn eigen stem kon horen.

Pyrgos is één van die dorpjes op Santorini die zich op grote hoogte bevindt en getuigt van de tijden waarin de dorpsbewoners zich moesten verdedigen tegen invallen van piraten.

Dit jonge katje zocht hoogstwaarschijnlijk wat verkoeling. 28 Graden met een constante warme bries, het is nochtans goed uit te houden …

Het echte Griekse leven vond ik ‘s avonds op het pleintje (er is er maar één). Hier spelen de mannen een potje backgammon, terwijl de vrouwen de laatste nieuwtjes uitwisselen. Een heerlijk schouwspel.

Als je in Santorini iets nodig hebt, zijn het goede benen en platte schoenen.  In Pyrgos is dat niet anders, want langzaam kruipen de kleine straatjes de helling van de berg Profitis Ilias omhoog. Via allerlei doorsteekjes kun je de mooie huisjes goed bekijken. De kleine steegjes verrassen je keer op keer met schattige huisjes, de één nog mooier dan de ander. Op 350m hoogte eindigt deze geweldige route  bij de zesvoudige klokkentoren en de blauwe koepelkerk Theotokaki en de restanten van een oud Venetiaans kasteel.  De beloning van je klim is  een prachtig uitzicht over het hele eiland.

Nadat ik 360° in het rond heb gedraaid en mij bewust ben geworden dat ik in het paradijs ben beland, zie ik een oude man met twee ezeltjes. Hij biedt ritjes aan op de rug van een ezel, maar verdient waarschijnlijk evenveel door eenvoudig te poseren. Hij heeft er echt de kop voor en het decor doet de rest.

Dwalend door Pyros kwamen we boven bij de kerk uit bij Rosemary’s restaurant.  Het uitzicht fantastisch en het eten traditioneel Grieks met wat Mediterraanse gerechten erbij.  Lekkerrrr …. Het is al een lange dag maar de  ingrediënten: uitzicht, eten, bediening, het Griekse Engels, gezelschap, humor, en onze eerste zonsondergang op Santorini, maken het er eentje om in te kaderen.

I’ve lost my heart in Santorini. Heb jij ergens jouw hart verloren?

xoViv

No Comments

Leave a Reply

About Me

Viv

Het gezicht achter ‘About me’ ben ik, Viv. Mijn dagelijkse bestaan vult zich als leerkracht in het middelbaar onderwijs, familie en vrienden. Ik heb 2 volwassen kinderen die nu hun eigen dromen en avonturen leven. Ìk heb ondertussen een koffer vol levenservaring en probeer mijn hart te volgen. Sinds een paar jaar hoort fotografie en schrijven tot mijn 'basisuitrusting'; de vertaalslag van innerlijk naar het dagelijks bestaan. Ik reis graag af naar andere oorden, waar ik fotografeer en wat woorden krabbel op mijn hart, waar ik dan een reisverhaal van brei. Ik deel mooie plekjes, belevenissen en persoonlijke momenten. Ik vertel verhalen recht uit mijn hart. Voor mij zijn mijn verhalen belangrijk als herinnering en hopelijk kunnen ze jou inspireren. Read More

Viv

SUBSCRIBE TO OUR MAILING LIST

Get the news right in your inbox!

POPULAR TOPICS

×
Copied!